Hadden we alles maar gelaten zoals het stampvol was dit klein vertrek onaangeroerd en zonder reserves geduld- had ik eerder toch begrepen dat schrobben en kwasten meer vertroebelt dan verbleekt wat ijverig gestapeld werd. Mijn ziel eruit -waarom- ik weet dat zelf nog nauwelijks, lijk ik, ontkleed, even waterkoud geworden als de witte ruimte zelf- doorzichtig meer dan naakt schijnt mijn lichaam door dit vertrek dwingender dan ooit de marges van mijn broosheid te markeren.
Categorie: poëzie
WORDING
De wind wast alles schoon breekt de takken van de bomen en gebiedt mij buigzaam te bewegen op haar stroom Meer nog dan voorheen raast zij door mijn hoofd en spreidt haar macht tentoon. Ik ben haar niet langer baas zoals toen ik nog met zeil en lijn kon temmen wat te groot geworden leek Ik geef toe, ik moet wel nu de wind me grijpt, neersmakt en tot inkeer dwingt.
TE GAAN
Deze gele smet is te schel om op te gaan in land- geen wonder dat de pont vanaf de kade elke drie minuten naar de overzijde wordt gespuugd verlost van groen waarnaar het zich niet voegen kan het schip stoort zich intussen aan willekeurig niets- langs de ketting klieft hij wolk en water als was het zoete dikke melk die loom en willoos steeds gestaag haar loop herneemt. Zo schikt alles zich in trage kolken terug in het gareel geen schip, geen brug, geen storm of ongenadig zonlicht breekt dit spel dat consequent toen met nu en straks verbindt naar onbuigbaar protocol. De pontbaas schikt mijn munten nauwgezet: welbeschouwd is hij de zuivere constante die deze discipline enkel wijzigt wanneer beweging tussen land en land verbroken wordt.
DOORGANG
Tussen het hout van de kornoelje zie ik een volkomen gaaf rond gat waardoor de lucht wordt ingelijst: het kan niet en toch is het er- als ik neerkijk om te noteren wat ik zag lost het op alsof het nooit bestond zodat mijn blik in weerwil van mijzelf toch gedragen lijkt door mijn verstand.
SCHOONHEID ZONDER OVERDAAD
is verf op een doek dat in slordige streken vorm geeft aan de contouren van de dag; schoonheid zonder overdaad is taal die vast zal leggen wat onvermijdelijk verloren gaat: een rustige morgen en de roze helleborus die voor het eerst weer bloeit.
STROOMKRING
PLASTIC FANTASTIC
Valleien vol blozend fruit aan het oog onttrokken door een oceaan van glanzend gif dat in strakke diagonalen elke holte vult. Zon geselt de berghellingen rondom, ontneemt haar ogenschijnlijk alle vocht, maar de lome berg is vergevingsgezinder dan ze oogt: ze spuugt haar fruit in kale grond aan stammen uit, haar gebarsten vruchten roerloos in het helle licht, en verleidt mij met de geur van citrus en jasmijn. De dreiging blijkt van bovenaf te komen: wat niet langer loont, wordt schaamteloos verlaten zodat het gif genadeloos met elke nieuwe nachtwind de vallei en wat zij voortbrengt verder zal verstikken.
SCHEEPJESWOL
Zij breit met bijna lege handen een nieuwe trui-
van de oude raakten langzaam draden los
en werd ontrafeld wat behaaglijk was.
Nu zij daar zo volkomen naakt de wol
probeert te vormen breit zij zonder
oud patroon dan eindelijk haar eigen huid.
HERSTELD ONTZAG VOOR ROMANTISCH DWEEPGEDRAG
De regen ruist niet meer maar stort in grote stromen onrust uit over mijn gemoed dat zo verlangt naar gedwongen afstand in de zachte metafoor van dat soms dagenlang gestadig vallend water. Wanneer belandden we voor het laatst in cafés waar laven aan Schubert nog geen schande was en schrijven op papier nog zonder expositie mocht bestaan als noodzaak tot verdieping van de kunst. De regen nu schreeuwt in overdaad om nieuwe grote metaforen; om een taal die bolstaat van de meest verschrikkelijke beelden -kermis pretpark conceptstore museumshop- waarin het uiterlijk vertoon van valse bewondering voor te lichtzinnig kopieerbaar simulacrum zich onvermijdelijk als jaloezie zal openbaren.
OP EEN KRUKJE IN HET BOS
waar het hout zich keert
zit scheppend de grote vrouw;
zij cultiveert het duin
zoals het dat zou willen
zo dat kon
zij ontdoet de aarde van haar winterdek;
herstelt de orde in het groen
dat, alsof het eindelijk weer ademhaalt,
schijnbaar gewichtloos op kan schieten
in hervonden licht.
ALLES IS TEKST 