Hadden we alles maar gelaten zoals het stampvol was dit klein vertrek onaangeroerd en zonder reserves geduld- had ik eerder toch begrepen dat schrobben en kwasten meer vertroebelt dan verbleekt wat ijverig gestapeld werd. Mijn ziel eruit -waarom- ik weet dat zelf nog nauwelijks, lijk ik, ontkleed, even waterkoud geworden als de witte ruimte zelf- doorzichtig meer dan naakt schijnt mijn lichaam door dit vertrek dwingender dan ooit de marges van mijn broosheid te markeren.
Auteur: Kerti Mulatság
Dichter. Onderzoeker. Specialisme tekst-beeldrelaties in de kunsten.
Docent & onderwijsinnovator op StJoost Academy of Art & Design.
Roeien, fietsen, schaatsen.
Sport & de kunsten bestaan niet zonder elkaar voor mij.
VERSTERKING
Ik bewaak de ruimte met mijn woorden met mijn lijf, hoewel niets meer dan slechts mijn ene hand verweer zal vormen in een lopende beweging op papier. Het is niet zomaar mijn verzet als achterhoede informant dat hier zijn weerslag heeft- ik registreer slechts afschuw vertaald in samenkracht en hoe zich dat zo overtuigend toont op de plek waarmee ik mij zo onvoorstelbaar sterk verbonden weet.
IK ZWEM WEL
ook al is het water koud ik leef hier en voel de handdoek straks enkel in mijn hoofd ik zwem wel want ik durf nu eindelijk de zomer kan niet wachten zij op mij ik niet op haar ik zwem wel want ik ben er al
WORDING
De wind wast alles schoon breekt de takken van de bomen en gebiedt mij buigzaam te bewegen op haar stroom Meer nog dan voorheen raast zij door mijn hoofd en spreidt haar macht tentoon. Ik ben haar niet langer baas zoals toen ik nog met zeil en lijn kon temmen wat te groot geworden leek Ik geef toe, ik moet wel nu de wind me grijpt, neersmakt en tot inkeer dwingt.
TE GAAN
Deze gele smet is te schel om op te gaan in land- geen wonder dat de pont vanaf de kade elke drie minuten naar de overzijde wordt gespuugd verlost van groen waarnaar het zich niet voegen kan het schip stoort zich intussen aan willekeurig niets- langs de ketting klieft hij wolk en water als was het zoete dikke melk die loom en willoos steeds gestaag haar loop herneemt. Zo schikt alles zich in trage kolken terug in het gareel geen schip, geen brug, geen storm of ongenadig zonlicht breekt dit spel dat consequent toen met nu en straks verbindt naar onbuigbaar protocol. De pontbaas schikt mijn munten nauwgezet: welbeschouwd is hij de zuivere constante die deze discipline enkel wijzigt wanneer beweging tussen land en land verbroken wordt.
DOORGANG
Tussen het hout van de kornoelje zie ik een volkomen gaaf rond gat waardoor de lucht wordt ingelijst: het kan niet en toch is het er- als ik neerkijk om te noteren wat ik zag lost het op alsof het nooit bestond zodat mijn blik in weerwil van mijzelf toch gedragen lijkt door mijn verstand.
SCHOONHEID ZONDER OVERDAAD
is verf op een doek dat in slordige streken vorm geeft aan de contouren van de dag; schoonheid zonder overdaad is taal die vast zal leggen wat onvermijdelijk verloren gaat: een rustige morgen en de roze helleborus die voor het eerst weer bloeit.
STROOMKRING
MEEUWEN IN NAMIDDAGLICHT
Zij cirkelen tussen de huizen over platte daken scheren langs mijn raam in blauw en grijs als waarschuwen zij mij de wolken niet te veronachtzamen Mijn ogen volgen hun lijf dat alles blauw toont in het licht van hun vleugels: scheve dakkapellen, vitrage van ooit, gehavende coniferen- opgetild in hun aanwezigheid. Ineens zijn ze vertrokken krijgt het vale groen weer ruimte de wind vrij spel op deze kille dag.
PLASTIC FANTASTIC
Valleien vol blozend fruit aan het oog onttrokken door een oceaan van glanzend gif dat in strakke diagonalen elke holte vult. Zon geselt de berghellingen rondom, ontneemt haar ogenschijnlijk alle vocht, maar de lome berg is vergevingsgezinder dan ze oogt: ze spuugt haar fruit in kale grond aan stammen uit, haar gebarsten vruchten roerloos in het helle licht, en verleidt mij met de geur van citrus en jasmijn. De dreiging blijkt van bovenaf te komen: wat niet langer loont, wordt schaamteloos verlaten zodat het gif genadeloos met elke nieuwe nachtwind de vallei en wat zij voortbrengt verder zal verstikken.
ALLES IS TEKST 