De wind wast alles schoon
breekt de takken van de bomen
en gebiedt mij buigzaam
te bewegen op haar stroom
Meer nog dan voorheen raast zij
door mijn hoofd en spreidt
haar macht tentoon.
Ik ben haar niet langer baas
zoals toen ik nog met zeil en lijn
kon temmen wat te groot geworden leek
Ik geef toe, ik moet wel nu
de wind me grijpt,
neersmakt en tot inkeer dwingt.
Vind-ik-leuk Aan het laden...
Gerelateerd
Gepubliceerd door Kerti Mulatság
Dichter. Onderzoeker. Specialisme tekst-beeldrelaties in de kunsten.
Docent & onderwijsinnovator op StJoost Academy of Art & Design.
Roeien, fietsen, schaatsen.
Sport & de kunsten bestaan niet zonder elkaar voor mij.
Bekijk alle berichten van Kerti Mulatság
ALLES IS TEKST 