DOORGANG

Tussen het hout van de kornoelje
zie ik een volkomen gaaf rond gat
waardoor de lucht wordt ingelijst:
het kan niet en toch is het er-
 
als ik neerkijk om te noteren wat ik zag
lost het op alsof het nooit bestond
zodat mijn blik in weerwil van mijzelf
toch gedragen lijkt door mijn verstand.

Plaats een reactie