EN TOCH

Geplaatst op door Kerti Mulatság 
Zij vouwt in het geniep papieren vogels
doodgemoedereerd en onverstoorbaar
naar eeuwenoud model.
Ten hoogste vallen zulke vogels zwevend neer.

Dan begraaft zij de nog witte vleugels
in omgeklauwde aarde;
verdrinkt zij hun belofte
in gore plassen van vergetelheid-

en niemand die nog weet
wat het kale vel van vogels echt vermag 
zolang opgeblazen stof hoger wordt geacht
dan vaste grond en zwarte nagelriem.
Onbekend's avatar

Gepubliceerd door Kerti Mulatság

Dichter. Onderzoeker. Specialisme tekst-beeldrelaties in de kunsten. Docent & onderwijsinnovator op StJoost Academy of Art & Design. Roeien, fietsen, schaatsen. Sport & de kunsten bestaan niet zonder elkaar voor mij.

Plaats een reactie